آوای ادب

avayeadab — Tue, 17 Nov 2009 13:01:15 GMT

گاهی دلم برای خودم ... تنگ می شود!

avayeadab — Thu, 22 Oct 2009 15:02:50 GMT

مصاحبه شغلی

در پایان مصاحبه شغلی برای استخدام در شركتی، مدیر منابع انسانی شركت از مهندس جوان صفر كیلومتر ام آی تی پرسید: «و برای شروع كار، حقوق مورد انتظار شما چیست؟»
مهندس گفت: «حدود 75000 دلار در سال، بسته به اینكه چه مزایایی داده شود.»
مدیر منابع انسانی گفت: «خب، نظر شما درباره 5 هفته تعطیلی، 14 روز تعطیلی با حقوق، بیمه كامل درمانی و حقوق بازنشستگی ویژه و خودروی شیك و مدل بالای در اختیار چیست؟»
مهندس جوان از جا پرید و با تعجب پرسید: «شوخی می‌كنید؟ »
مدیر منابع انسانی گفت: "بله، اما اول شما شروع كردی!"

avayeadab — Sat, 10 Oct 2009 08:10:18 GMT

دیشب وقتی فرشته ها سی و چهار سال پیش ،

یه پسر تپل مپل رو تا زمین همراهی کردن...

یه شام خوشمزه...به همراه کلی خنده و شوخی!

بابت تولد ت مبارکه داداشمون اینا.....

(در نوع خود ش بی نظیربود!)

جای همتون خالی...

avayeadab — Tue, 29 Sep 2009 11:47:46 GMT

اینم شد کار؟!

از صبح بری تا سه و نیم بعد از ظهر یه سره سر کلاس حرف بزنی؟

آخرشم صدات بگیره خسته و مونده بیای خونه...

پنج مهر یادآور پاییزی سرد...

avayeadab — Thu, 24 Sep 2009 17:36:18 GMT

مادر نازنينم زمان زيادي نيست که رفته اي اما براي ما گويي که قرنها گذشته است.

وقتي در بيمارستان ديگر نفس نکشيدي باور نکردم .

آنقدر راحت خوابيده بودي که به نظر مي‌رسيد هيچ وقت درد نداشتي. آرام شده بودي انگار. .

تو خودت آنجا بودي کنار من ،ديگر درد نداشتي،خوشحال بودي؟

خوشحال بودي که رها شدي از اين قفس تن ...؟

تو آنجا بودي،شايد خودت هم گريه کرده باشي .گريه مي‌کردي نه؟

صبح همه به بيمارستان رفتيم تا تو را پس بگيريم اما من تو را مي ديدم که راه مي رفتي .

آرام خوابيده بودي...

باور نداشتم کسي که رويش خاک مي ريزند تو باشي.

باور نمي کردم داريم تو را به خاک مي سپاريم.

باور نمي کردم، تن عزيز تو قرار است زير خروارها خاک مدفون شود.

باور نمي کردم همه براي ختم تو آمده اند.باور نمي کردم براي مرگ تو به ما تسليت مي گويند.

بعد از اين همه روز که نيستي هنوز صدايت را مي شنوم .

جايت در خانه خاليست ...خیلی.........

avayeadab — Sun, 20 Sep 2009 12:02:30 GMT

عید رمضان آمـــــــــــــد و ماه رمضان رفت........صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت

....

پی نوشت:

یادمه یک وقتی از من خواستند به مناسبت حضور مدیر جدید سخنی در جمع گفته باشم....

منم که کم حرف!!!

اینجوری شروع کردم:

صد حیف که این آمد و صد شکر که آن رفت.....

(قهقهه ی بی صدای همکاران ....)

avayeadab — Thu, 10 Sep 2009 08:11:59 GMT

هر چه گشتيم در اين شهر نبوداهل دلی

كه بداند غــــــــــــم دلتنگی وتنهائی ما

avayeadab — Tue, 08 Sep 2009 10:09:18 GMT

کوله بارت بر بند شايد اين چندسحر ... فرصت آخر باشد که به مقصد برسيم،

بشناسيم خدا وبفهيم که يک عمر چه غافل بوديم ،

مي شود کاري کرد که رضا باشد او .

اي سبکبال در اين راه شگرف ،

در دعاي سحرت ،

در مناجات خدايي شدنت...

هرگز از ياد نبر من جا مانده بسي محتاجم...

avayeadab — Sat, 29 Aug 2009 19:34:47 GMT

یاد دارم یک غـروب سرد سرد می گذشت از کوچه ی ما دوره گرد :

دوره گردم کهنه قالی می خـرم دست دوم،جـنس عالی می خـرم

کاسه و ظرف سفالی می خـرم گر نداری ، کوزه خالی می خرم....!

اشک در چشمان بابا حـلقه بست عاقـبت آهی کشید بغضش شکست

اول ماه است و نان در سفـره نیست ای خـدا شکـرت ولی این زندگیست؟

بوی نان تازه هـوشم برده بود اتفاقا مادرم هم روزه بود خـواهـرم بی روسری بیرون دوید گفت :

آقا سـفـره خـالی می خـرید ؟؟؟....... ! به یاد همه باشیم.

avayeadab — Sat, 29 Aug 2009 18:38:18 GMT

می گویند، روزی فرعون خوشه ای انگور در دست داشت و مشغول خوردن بود،

در این هنگام ابلیس به نزد او آمد و گفت: آیا کسی هست که بتواند این خوشه ی انگور را به مروارید تبدیل کند؟ فرعون گفت: نه.

ابلیس به وسیله ی سحر و جادو آن خوشه ی انگور را به به خوشه ی مروارید تبدیل کرد.

فرعون تعجب کرد و گفت: واقعا که تو مردی اُستاد هستی!

ابلیس با شنیدن این جمله، سیلی محکمی بر گردن او زد و گفت:

مرا با این اُستادی به بندگی قبول نکردند، تو چگونه با این حماقت ادعای خدایی می کنی؟!

(جوامع الحکایات عوفی،